Διακήρυξη - Οι θέσεις μας Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 02 Ιούνιος 2008 10:13

Η Ενιαία Συνδικαλιστική Αγωνιστική Κίνηση (ΕΣΑΚ) δρα στο χώρο της ΑΤΕ είκοσι περίπου χρόνια.
Είναι Τμήμα της ΕΣΑΚ Τραπεζών η οποία στην ΟΤΟΕ εκλέγει 4 Γενικούς Συμβούλους, εκφράζεται σε όλες τις κρατικές Τράπεζες και σε ορισμένες Ιδιωτικές.
Στη ΓΣΕΕ εκφράζεται από το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ στο οποίο συμμετέχουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ και είναι 2η δύναμη.
Οι εργαζόμενοι που ανήκουν ή συνεργάζονται με την ΕΣΑΚ δεν καταθέτουν αλλά ούτε και κρύβουν την κομματική τους ταυτότητα (αν έχουν) η οποία δεν είναι ίδια για όλους.

Αυτό που καταθέτουν είναι:
- Η γνώση ότι χωρίς αγώνες, χωρίς αντίσταση και δίχως ταξικές συγκρούσεις τίποτε μέχρι σήμερα δε θα είχε κατακτηθεί.
- Η διάθεσή τους να αντισταθούν στις αντεργατικές πολιτικές και να συνεχίσουν τον αγώνα κόντρα στη λογική της διαχείρισης, της υποταγής και του συμβιβασμού.

Ανεξάρτητα από πολιτικές, ιδεολογικές ή άλλες αντιλήψεις η ΕΣΑΚ συσπειρώνει σήμερα συναδέλφους που όχι μόνο ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ και ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ την υπάρχουσα κατάσταση αλλά και παλεύουν για να συγκροτήσουν ένα αγωνιστικό ταξικό πόλο στα πλαίσια του συνδικαλιστικού κινήματος που θα αποτελεί την ασπίδα των εργαζόμενων, θα ανοίγει το δρόμο της αποτελεσματικής τους αντίστασης και αντεπίθεσης στις αντιλαϊκές πολιτικές.

 

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ

 

Για την επίτευξη των στόχων της Οικονομικής Νομισματικής Ενοποίησης (ΟΝΕ) οι εργαζόμενοι, τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, αλλά και το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα δέχεται μία θυελλώδη επίθεση διαρκείας, που καταργεί βασικά δικαιώματα ανατρέποντας ό,τι κατακτήθηκε με συνεχείς αγώνες και ταξική πάλη στον 20ό αιώνα.
Μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχ ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα κυβερνά ο στρατηγικός στόχος των κυβερνήσεων είναι η επίτευξη των στόχων της ΟΝΕ.
Από κοινού με το διευθυντήριο της ΕΕ και με τον ΣΕΒ, έχουν επεξεργαστεί και προωθούν μία σειρά μέτρων που αυξάνουν αστρονομικά τα κέρδη και ενισχύουν τα προνόμια και την εξουσία των μονοπωλίων, εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων και μεθοδεύουν τη διάλυση του συνδικαλιστικού και γενικότερα του μαζικού κινήματος.
Σχεδιάζουν και προωθούν ένα σύνολο μέτρων και αναδιαρθρώσεων που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις, την Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια, με σχέδιο και προοπτική την αύξηση της εκμετάλλευσης και την πλήρη υποταγή των σημερινών και κυρίως των αυριανών εργαζομένων.
Μπροστά στην κατάσταση αυτή οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΟΤΟΕ όχι μόνο δεν οργάνωσαν την αντίσταση της εργατικής τάξης, αλλά συναινούν, συμβιβάζονται και τελικά ευθυγραμμίζονται με τις κεντρικές επιλογές των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μονοπωλίων, με ανυπολόγιστες και τραγικές συνέπειες για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργατοϋπαλλήλων και την προοπτική του συνδικαλιστικού κινήματος.

Δεν ήταν μοιραίο να φθάσουμε εδώ που φθάσαμε. Διαφορετική θα ήταν η κατάσταση αν ήταν άλλη η στάση αυτών των ηγεσιών. Υπήρχαν δυνατότητες να υπερασπιστεί αποτελεσματικά το συνδικαλιστικό κίνημα μία σειρά από δικαιώματα που χάθηκαν, να έχει μπει φραγμός στη γενικότερη αντεργατική επίθεση, να έχει ισχυροποιήσει την αγωνιστική του ενότητα. Αυτά, όχι μόνο δεν έγιναν, αλλά ως συνέπεια αυτής της γραμμής πλεύσης και της πρακτικής των συγκεκριμένων ηγεσιών είναι η μεγαλύτερη απογοήτευση των εργαζομένων, η απομάκρυνσή τους από τα συνδικάτα. Για όλα αυτά οι συγκεκριμένες ηγεσίες φέρνουν τεράστιες ευθύνες.
Όσο περνά ο καιρός και συνεχίζεται η ίδια κατάσταση, τα φαινόμενα αυτά μεγαλώνουν. Η πορεία εκφυλισμού και διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος εντείνεται. Οι εργαζόμενοι από αυτές τις ηγεσίες τίποτα το καλό δεν έχουν να περιμένουν.
Όσο κυριαρχούν αυτές οι ηγεσίες, χωρίς να συναντούν την συντονισμένη ουσιαστική παρέμβαση και πρωτόβουλη δράση των ταξικών δυνάμεων, όχι μόνο τα προβλήματα δεν θα λυθούν, αλλά, θα έρθουν πιο δύσκολες μέρες και το Συνδικαλιστικό Κίνημα θα μπει σε ανεπίστρεπτη τροχιά, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Όλοι εμείς που ανησυχούμε από αυτές τις εξελίξεις μπορούμε και πρέπει να αντιδράσουμε, να δείξουμε πρακτικά ότι με την ενεργητική παρέμβασή μας μπορεί να ανατραπεί αυτή η αρνητική πορεία, να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στους εργαζομένους.

 

1. ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Επιδιώκουμε να γίνει πλατιά συνείδηση στους εργαζομένους και να αποτελέσει κύριο στοιχείο του προσανατολισμού ενός αγωνιστικού, ταξικού κινήματος ότι τα προβλήματα των εργαζομένων δεν λύνονται χωρίς ουσιαστική αμφισβήτηση και αντιπαράθεση με τις πολιτικές και τα μέτρα αποσκοπούν στην αύξηση των κερδών του κεφαλαίου.
Αποτελεσματική δράση, υπεράσπιση δικαιωμάτων, προοπτική για ουσιαστική αλλαγή της θέσης των εργαζομένων και λογικές της «κοινωνικής συναίνεσης» ή αποδοχής των μονόδρομων που χαράζει το κεφάλαιο, δεν συμβιβάζονται. Σε όλα αυτά, το συνδικαλιστικό κίνημα αν θέλει να υπερασπίζεται αποτελεσματικά τα συμφέροντα των εργαζομένων, πρέπει να είναι αντίθετο. Οι γενικότερες εξελίξεις επιβάλλουν αλλαγή πορείας στο συνδικαλιστικό κίνημα. Η αλλαγή πορείας βρίσκεται στην ενίσχυση των αγωνιστικών, των ταξικών του χαρακτηριστικών, σε αντίθεση με όσους στηρίζουν τη γραμμή της ενσωμάτωσής του στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου.
Οι καιροί και οι ανάγκες των εργαζομένων απαιτούν κίνημα ζωντανό, που θα συσπειρώνει και θα αγκαλιάζει όποιον εργαζόμενο είναι διατεθειμένος να δράσει, ώστε να ξεφύγουμε από το σημερινό τέλμα.

 

2. ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΣΗΨΗΣ. ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ - ΗΘΙΚΗ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Προϋπόθεση για την αξιοπιστία και την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος αποτελεί η κατηγορηματική καταδίκη και απόρριψη των αρνητικών φαινομένων που συστηματικά προωθήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Η αντίθεση στη συστηματική προσπάθεια της συνδικαλιστικής ελίτ που κυριαρχεί σε όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος, που επιδιώκει να χειραγωγήσει συνδικαλιστές και εργαζομένους με προνομιακή μεταχείριση από το κράτος και την εργοδοσία.

 

3. ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΟΝ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΗΣ ΟΝΕ

Απαιτούμε και διεκδικούμε όχι μόνο τον περιορισμό της εκμετάλλευσης, αλλά και την κατάκτηση όλων όσων μας ανήκουν, σύμφωνα με τις σημερινές ανάγκες και απαιτήσεις.
Διεκδικούμε όρους εργασίας και αμοιβών, σε συνδυασμό με άλλους όρους κοινωνικών παροχών, ώστε οι εργαζόμενοι να ζουν με οικονομικά, κοινωνικά δικαιώματα, με ελεύθερο χρόνο, με δυνατότητες μόρφωσης και πολιτισμού.
Απαιτούμε εφαρμογή του 7ωρου, 5ήμερου, 35ωρου με αυξήσεις στους μισθούς, σταθερές εργασιακές σχέσεις, κατάργηση των αντι-ασφαλιστικών νόμων, κοινωνική ασφάλιση για τους εργαζόμενους.
Γενναίες αυξήσεις των παροχών για την Πρόνοια, την Υγεία, την Παιδεία.
Αύξηση του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων και διεκδίκηση των συλλογικών συμβάσεων που διευρύνουν και κατοχυρώνουν τα δικαιώματα.

 

4. ΑΝΤΙΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γνωρίζουμε ότι χωρίς αγώνες, χωρίς αντίσταση και δίχως ταξικές συγκρούσεις τίποτε μέχρι σήμερα δε θα είχε κατακτηθεί. Αρνούμαστε, λοιπόν, να συμπράξουμε με τον κοινωνικό διάλογο που διευκόλυνε την ανατροπή ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, εργασιακών σχέσεων και έχει καθηλώσει τους εργαζόμενους σε απαράδεκτα χαμηλούς μισθούς.

 

5. ΑΝΤΙΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

Είμαστε αντίθετοι στις ιδιωτικοποιήσεις που παραδίδουν τον πλούτο της χώρας και τις επιχειρήσεις, τους τομείς κοινωνικής πολιτικής και την παιδεία στον άμεσο έλεγχο του μεγάλου κεφαλαίου.

Οι επιπτώσεις και οι συνέπειες αυτής της πολιτικής αφορούν συνολικά τους εργαζόμενους και το λαό μας.
Υπάρχει η διέξοδος και αυτή βρίσκεται στην αλλαγή προσανατολισμού του συνδικαλιστικού κινήματος.
Με τη συμμετοχή, την παρουσία και τη δράση μας στα όργανα του συνδικαλιστικού κινήματος και ταυτόχρονα την αξιοποίηση μορφών που μαζικοποιούν, συντονίζουν και οργανώνουν τους εργαζόμενους, προσπαθούμε να συμβάλλουμε σ' αυτό.

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 22 Σεπτέμβριος 2008 05:56