ΤΥΠΑΤΕ - ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ
Εξελίξεις στην υγεία, στο ΤΥΠΑΤΕ και ΕΛΕΜ
Τρίτη, 16 Μάιος 2017 04:53

Σε έναν απαράδεκτο πόλεμο έχουν επιδοθεί ΔΗΣΥΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ πάνω στα ερείπια του ΤΥΠΑΤΕ, που το μόνο που προκαλεί είναι αποστροφή.

Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ δια των εκλεγμένων εκπροσώπων της, Βίκα και Διαλέτη, μηνύει συνδικαλιστές και τους σέρνει στα δικαστήρια. Ως πρόσωπα δικαίωμά τους είναι να κάνουν ό,τι θέλουν. Πρώτα όμως όφειλαν να παραιτηθούν από τα αξιώματά τους στο ΤΥΠΑΤΕ.
ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ, αφού προώθησαν μια πρόταση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των συνταξιούχων και ιδιαίτερα όλων εκείνων που έπαιρναν παχυλούς μισθούς, δεν φρόντισαν να προσκομίσουν τα απαραίτητα στοιχεία, ως όφειλαν, για να μην σέρνουν τους συναδέλφους τους και το Ταμείο σε περιπέτειες.
Και οι τρεις δυνάμεις οδηγούν το Ταμείο σε αδιέξοδο, εξυπηρετώντας στην ουσία ο καθένας τις δικές του σκοπιμότητες.

Η ΕΣΑΚ δεν θα συμμετάσχει στην κοκορομαχία τους, που κρύβει άλλα παιχνίδια από πίσω...
Καλούμε τους εργαζόμενους να βγάλουν συμπεράσματα για τις βαθύτερες σκοπιμότητες αυτών των δυνάμεων και να τους γυρίσουν την πλάτη.
ΝΤΡΟΠΗ!!!

ΥΓ 1: Παρά το γεγονός ότι υπάρχει απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ του ΤΥΠΑΤΕ για επαναλειτουργία του κάμπινγκ της Χαλκιδικής, η ΔΑΚΕ κάνει επαφές με συγκεκριμένη εταιρεία για να ξεπουλήσει το μόνο περιουσιακό στοιχείο του Ταμείου που μπορεί άμεσα να αξιοποιηθεί προς όφελος των μελών του.

ΥΓ. 2: Τι γίνεται με το 1.500.000 ευρώ που μπορεί το ΤΥΠΑΤΕ να διεκδικήσει από την ΑΤΕ Ασφαλιστική; ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ και ΔΑΚΕ έχουν τα ηνία της διαχείρισης του Ταμείου από την θέση του Προέδρου και του Γραμματέα αντίστοιχα. Τι περιμένουν, να περάσει η πενταετία;

 
Για το διαγωνισμό εκμίσθωσης του ακινήτου της Κριεζώτου, ιδιοκτησίας του ταμείου ΕΦΑΠΑΞ
Ανακοινώσεις - Ανακοινώσεις της ΕΣΑΚ
Σάββατο, 06 Μάιος 2017 23:43

Στην έκτακτη γενική συνέλευση του Ταμείου ΕΦΑΠΑΞ, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 3/5/2017 με θέματα (α) την ενημέρωση για το διαγωνισμό μακροχρόνιας μίσθωσης του ακινήτου της Κριεζώτου ως ξενοδοχείο και (β) τη χορήγηση 5μηνης παράτασης της θητείας του ΔΣ για την ολοκλήρωση του διαγωνισμού, ακούστηκαν διάφοροι προβληματισμοί τόσο για τη σκοπιμότητα, όσο και για τη διαδικασία του διαγωνισμού.

Για την ενημέρωση των συναδέλφων που δεν παρέστησαν στη Γ.Σ. παραθέτουμε τις σχετικές θέσεις της ΕΣΑΚ.

1. Ο διαγωνισμός λαμβάνει χώρα υπό ένα ζοφερό για το Ταμείο περιβάλλον.

Η κατάσταση του Ταμείου είναι γνωστή στους συναδέλφους, ήδη από την προηγούμενη τακτική Γ.Σ. και τη σχετική έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής. Τα κύρια προβλήματα είναι:

-   Οι απαιτήσεις του εκκαθαριστή αυξάνονται και εδραιώνονται πρωτοδίκως, όσο κύρια γραμμή της πλειοψηφίας της διοίκησης του Ταμείου (ΔΗΣΥΕ – ΔΑΚΕ) είναι ο συμψηφισμός των εκατέρωθεν απαιτήσεων. Η θέση της ΕΣΑΚ είναι ότι με την κατάργηση του Οργανισμού της ΑΤΕ έπαψαν να ισχύουν όλα τα άρθρα του και συνεπώς και όσα αναφέρονταν στις αμοιβαίες υποχρεώσεις μεταξύ ΑΤΕ και Ταμείου. Κατόπιν αυτού, το Ταμείο δεν οφείλει τίποτε στον εκκαθαριστή. Η θέση αυτή πρέπει να αποτελέσει την κύρια γραμμή του Ταμείου και χρειάζεται κατάλληλη νομική υποστήριξη με γνωμοδότηση, που σήμερα δεν υπάρχει και την οποία η πλειοψηφία της διοίκησης δεν επιθυμεί να έχει, γιατί έχει αντίθετη πολιτική κατεύθυνση.

-  Γίνονται δυσβάστακτες οι δικαστικές διεκδικήσεις κατά του Ταμείου από συνταξιούχους, κάποιοι από τους οποίους υπαναχώρησαν από τους συμβιβασμούς που έκαναν στο παρελθόν με το Ταμείο και κάποιοι άλλοι διεκδικούν πρόσθετο εφάπαξ, μετά από δικαστική αναγνώριση οφειλόμενης προαγωγής τους (κυρίως μετά το κλείσιμο της ΑΤΕ) σε ανώτερο βαθμό (κυρίως διευθυντή / υποδιευθυντή). Η θέση της ΕΣΑΚ είναι ότι μετά το κλείσιμο της ΑΤΕ το Ταμείο δεν είναι το ίδιο όπως ήταν πριν και συνεπώς δεν μπορούν να ικανοποιηθούν τέτοιες απαιτήσεις, τη στιγμή που η πλειοψηφία των συναδέλφων δεν έχει λάβει το σύνολο του δικαιούμενου αρχικού εφάπαξ. Επιπροσθέτως, υπάρχει μεγάλο μέρος συναδέλφων που «υποχρεώθηκαν» να πάρουν πίσω τις εισφορές που είχαν καταβάλει στο Ταμείο, χάνοντας την ιδιότητα του μέλους και τα δικαιώματά τους επί της υπολειπόμενης περιουσίας του, ενώ αυτοί οι νέοι συνάδελφοι δεν έχουν ακόμα τη δυνατότητα να γραφτούν ξανά στο Ταμείο, με ευθύνη της πλειοψηφίας της διοίκησης του Ταμείου. Όμως, η θέση αυτή για άρνηση πληρωμής των απαιτήσεων συνταξιούχων, με βάση το παραπάνω σκεπτικό πέρα από τους άλλους τυπικούς λόγους, χρειάζεται νομική υποστήριξη με γνωμοδότηση επί της ουσίας. Επίσης χρειάζεται η άμεση δρομολόγηση από το Ταμείο των διαδικασιών για καταστατικές αλλαγές, ώστε να επιτρέπεται η εγγραφή στο Ταμείο των νέων συναδέλφων που διαγράφηκαν.

-    Το Ταμείο έχει οικονομική αιμορραγία με έξοδα νομικής υποστήριξης και δικαστικής δαπάνης.

-   Το ιδιοκτησιακό καθεστώς για το ακίνητο της Κριεζώτου είναι τελματωμένο εδώ και 13 χρόνια, με κύρια ευθύνη όλων των κυβερνήσεων που ένοχα αδρανούν για την έκδοση διαπιστωτικών πράξεων αναγνώρισης της κυριότητας του Ταμείου, επειδή εποφθαλμιούν το ακίνητο. Σχετικά πρόσφατα, μάλιστα, το ΙΚΑ ενέγραψε στο περιουσιολόγιό του το 50% εξ αδιαιρέτου επί του ακινήτου. Επίσης, η καθυστέρηση επιτείνεται και από τα διαχρονικά νομικά λάθη και παραλείψεις του Ταμείου. Η εκκρεμότητα αυτή αποτελεί μέγιστο πρόβλημα, πρωτίστως για την πώληση του ακινήτου. Όπως είναι κατανοητό, μετά το κλείσιμο της ΑΤΕ, το Ταμείο δεν έχει πλέον κάποιο λόγο ύπαρξης και η γρήγορη ρευστοποίηση των περιουσιακών του στοιχείων και το μοίρασμα στα μέλη πρέπει να είναι άμεσος στόχος, άρα άμεσος στόχος πρέπει να είναι και η τακτοποίηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι η μη τακτοποίησή του βλάπτει και την εκμίσθωση, λόγω του δισταγμού συμμετοχής ενδιαφερομένων σε διαγωνισμό και επένδυσής τους υπό "αβέβαιο" ιδιοκτησιακό καθεστώς.

2. Τι θέλουμε από το ακίνητο της Κριεζώτου.

Όπως αναφέρθηκε, η ΕΣΑΚ θέλει τη ρευστοποίηση του ακινήτου στη μέγιστη δυνατή τιμή και να μοιραστεί το ποσόν στα μέλη. Αντιθέτως, η πλειοψηφία της σημερινής διοίκησης (ΔΗΣΥΕ – ΔΑΚΕ) θέλει την αύξηση της αξίας του, με σκοπό να κάνει καλύτερη διαπραγμάτευση με τον εκκαθαριστή. Παρά τη στρατηγική διαφωνία μας, στην παρούσα φάση όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να αυξήσουμε την αξία του ακινήτου. Η εκμίσθωσή του συμβάλλει στο σκοπό αυτό και, ταυτόχρονα, εξασφαλίζει πόρους, που το Ταμείο έχει σήμερα απόλυτη ανάγκη. Η προσπάθεια εκμίσθωσης μπορεί να διευκολύνει επίσης και στην ταχύτερη επίλυση του προβλήματος του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, ενώ δεν εμποδίζει τη μετέπειτα ρευστοποίησή του, όπως προτείνει και επιδιώκει η ΕΣΑΚ.

Η πλέον συμφέρουσα μίσθωση του ακινήτου είναι η μακροχρόνια μίσθωσή του ως ξενοδοχείο και τούτο για πολλούς λόγους, που δεν μπορούν να αναλυθούν σε συντομία εδώ. Η επιτυχία, βεβαίως, της μίσθωσης εξαρτάται και από τη συμμετοχή στο διαγωνισμό, καθώς και από το μίσθωμα που θα προσφερθεί, δηλαδή κατά πόσο αυτό θα είναι ικανοποιητικό και θα συμφωνεί με τα υπάρχοντα συγκριτικά στοιχεία της αγοράς.

3. Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός εξυπηρετεί το σκοπό;

Η ΕΣΑΚ αγωνίζεται συνεχώς μέσα στο ΔΣ για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Ταμείου κατά τον διαγωνισμό. Κύρια ζητήματα που ανακύπτουν είναι

(α) η εξασφάλιση πραγματικού και ελεύθερου ανταγωνισμού, χωρίς μεθοδεύσεις και αποκλεισμούς στη συμμετοχή,

(β) η επίτευξη ικανοποιητικού μισθώματος μετά από σωστή και αντικειμενική αξιολόγηση, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα προσωπικών και αυθαίρετων εκτιμήσεων, και

(γ) η προστασία από διαδικασίες και επιλογές, που θα μπορούσαν να αφήσουν περιθώρια διαπλοκής.

Διαπιστωμένο πρόβλημα είναι το μέρος της διαδικασίας της αξιολόγησης, που αφορά το στάδιο της οικονομικής αξιολόγησης, από την επιτροπή που όρισε το Ταμείο, καθώς και από την εξωτερική εταιρεία συμβούλων. Οι παραπάνω, μετά το άνοιγμα των οικονομικών προσφορών, θα γνωρίζουν και θα μπορούσαν να αποκαλύψουν τους πλειοψηφούντες και τις προσφορές τους, με συνέπεια να επηρεάζουν τον ανταγωνισμό και την επίτευξη της βέλτιστης προσφοράς κατά το επόμενο στάδιο του διαγωνισμού, της υποβολής βελτιωμένων οικονομικών προσφορών από τους μετέχοντες στη λεγόμενη short list. Για τον παραπάνω λόγο και επειδή η οικονομική αξιολόγηση είναι μια απλή διαδικασία που δεν απαιτεί τεχνογνωσία, αυτή πρέπει να γίνει αποκλειστικά από το ΔΣ, τα μέλη του οποίου είναι υπόλογα έναντι του νόμου και μπορούν να διωχθούν σε περίπτωση απιστίας κλπ.

Η ΕΣΑΚ αγωνίζεται για την επίτευξη της καλύτερης δυνατής προσφοράς για το Ταμείο και γι' αυτό ζητά την αλλαγή της αποφασισμένης από την πλειοψηφία του ΔΣ διαδικασίας στο θέμα αυτό, ώστε να περιοριστούν οι αρμοδιότητες της επιτροπής αξιολόγησης και του εξωτερικού σύμβουλου μόνο στην τεχνική αξιολόγηση, όπου υπάρχει και η πραγματική ανάγκη, και να μη τους δοθεί η δυνατότητα να γνωρίζουν τις οικονομικές προσφορές.

 
Όσα πρέπει να ξέρεις για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας
Ανακοινώσεις - Ανακοινώσεις του Κλαδικού Σωματείου
Παρασκευή, 24 Φεβρουάριος 2017 09:43

Εργαζόμενε, νέε και νέα,

η Επιτροπή Νεολαίας του Σωματείου Εργαζομένων Χρηματοπιστωτικών και Συναφών Επιχειρήσεων του νομού Αττικής σε ενημερώνει:

 

Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας:
  • Ρυθμίζουν τον ημερήσιο, και εβδομαδιαίο εργάσιμο χρόνο, που είναι το σημείο αναφοράς των μισθών μας.
  •  Καθορίζουν την τιμή που οι εργαζόμενοι πουλάνε την εργατική τους δύναμη (μισθός, μεροκάματο) κατά τρόπο συλλογικό, έτσι ώστε να μην μπορεί ο κάθε εργοδότης να την καθορίζει όπως αυτός θέλει.
  •  Περιλαμβάνουν τους όρους εργασίας των εργαζομένων, αλλά και μια σειρά δικαιώματα που έχει κατακτήσει η εργατική τάξη τους δυο προηγούμενους αιώνες.
 
Χωρίς αυτές οι εργαζόμενοι δεν θα είχαμε καμιά δύναμη απέναντι στις ορέξεις των εργοδοτών, οι οποίοι θα καθόριζαν με ατομικούς όρους τη ζωή μας, μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς.
 
Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας είναι η έγγραφη συμφωνία μεταξύ των συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών, με την οποία καθορίζονται οι όροι εργασίας και ορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των δύο μερών.
 
Η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση και οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις αφορούν την υπεράσπιση της εργατικής τάξης και του βιοτικού της επιπέδου από την εκμετάλλευση των εργοδοτών. Η υπογραφή τους αποτελούσε πάντα αντικείμενο αποφασιστικής διεκδίκησης και αγώνα των εργαζομένων, γι’ αυτό και η εργοδοσία ανεξάρτητα από τους ελιγμούς που κάνει κάθε φορά κάτω από το βάρος των αγώνων μας, ποτέ δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια να συμπιέζει μισθούς και δικαιώματα προς τα κάτω.
 
Σε αυτό βοηθιέται πάντα από τις κυβερνήσεις, αφού από το 2012 κατάργησαν τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις που ίσχυαν μέχρι εκείνη τη στιγμή και μείωσαν δραματικά το εισόδημα αλλά και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Καθορίστηκε με νόμο ο κατώτερος μισθός στα 586€ μεικτά και για τους νέους κάτω από 25 χρονών τα 511€ μικτά.
 
Να γιατί χρειάζεται να γνωρίζουμε όλοι οι εργαζόμενοι καλά τί είναι συλλογική σύμβαση. Είναι σημαντικό για τη ζωή μας μέσα, αλλά κι έξω από τους χώρους δουλειάς. Να γιατί χρειάζεται να είμαστε όλοι ενημερωμένοι, οργανωμένοι κι ενεργοί στο Σωματείο μας, έχοντας ως μοναδικό συμφέρον να επιβάλλουμε τα δικαιώματά μας, με την οργάνωση και τη συμμετοχή μας.
 
Επιβάλλεται να μάθουμε όλα όσα χρειαζόμαστε για να γίνει η συλλογική σύμβαση εργασίας υπόθεση όλων των εργαζομένων. Μόνον αν κατανοηθεί η αναγκαιότητά της θα μπορέσουμε να αναγκάσουμε με αγώνα τις εργοδοτικές οργανώσεις να την υπογράψουν.
 

 

Στον κλάδο μας υπάρχει η κλαδική σύμβαση της ΟΤΟΕ, η οποία δεν καλύπτει όλους τους εργαζόμενους του κλάδου. Αφορά μόνο τους "κλασικούς" τραπεζοϋπάλληλους και αφήνει απ' έξω τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που συνεργάζονται με τις τράπεζες, θυγατρικές τραπεζών, εισπρακτικές εταιρείες. Εδώ και χρόνια το σωματείο Χρηματοπιστωτικού και οι δυνάμεις στις τράπεζες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ διεκδικούν να μη γίνεται αυτός ο διαχωρισμός. Η πλειοψηφία του κλάδου (ΟΤΟΕ και επιχειρησιακά σωματεία των τραπεζών) δεν δέχονται καν να γράψουν ως μέλη τους όλους τους εργαζόμενους. Συνειδητά τους αφήνουν χωρίς την κάλυψη των Συλλογικών συμβάσεων, ασυνδικάλιστους, τους θέλουν σκυφτούς και ανοργάνωτους απέναντι στην επίθεση των εργοδοτών.
 
Ο ρόλος της Γ.Σ.Ε.Ε.
 
Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας είναι η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, που μέλη της έχει Ομοσπονδίες κλάδων και Εργατικά Κέντρα περιοχών όλης της χώρας. Υπογράφει την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) που περιέχει τους ελάχιστους όρους και κανόνες εργασίας για όλους τους εργαζόμενους της χώρας. Η ΕΓΣΣΕ αποτελούσε πάντα το «σκαλοπάτι» πάνω στο οποίο πατάγανε οι διαπραγματεύσεις των συνδικάτων και των Ομοσπονδιών για να υπογράψουν τις κλαδικές συμβάσεις (ΣΣΕ). Κατά συνέπεια, όταν η ξεπουλημένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ μείωνε τις απαιτήσεις της στο όριο του «πόσο αντέχει η οικονομία», συμπαρέσυρε και τις κλαδικές συμβάσεις προς τα κάτω κι άνοιγε την όρεξη των εργοδοτών. Η πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ δεν υπέγραψε ποτέ, ούτε σε καιρούς ανάπτυξης μια ΕΓΣΣΕ που να καλύπτει τις ανάγκες των εργαζομένων. Με την εκδήλωση της κρίσης συμβιβάστηκε και υπέγραψε τους μισθούς πείνας των 586 ευρώ που είναι πια η βάση των διαπραγματεύσεων για τις κλαδικές συμβάσεις.
               
Γι’ αυτό, συνάδελφε, όταν πας να πιάσεις δουλειά, σου λέει τ’ αφεντικό (ή «ο υπεύθυνος») – Δίνω 480€ καθαρά για πέντε 8ωρα την εβδομάδα... Δεν είναι ούτε «η πιάτσα», ούτε ο κακός χαρακτήρας του αφεντικού. Οι Κυβερνήσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έκαναν αυτό το δωράκι στους εργοδότες. Δε δεσμεύονται από κλαδικές (ΣΣΕ), γιατί μπορούν να μη τις τηρούν – με βάση τους νόμους που ψήφισαν γαλαζο-πράσινοι και μπλε-ροζέ βουλευτές τα τελευταία 6 χρόνια. Την εργασιακή ζούγκλα της ανασφάλιστης εργασίας, των απλήρωτων υπερωριών, των απλήρωτων αδειών, των καθυστερημένων μισθών, των ελαστικών ωραρίων, των χαμένων ρεπό και των υποχρεωτικών αδειών, την καλλιέργησαν οι ίδιοι ανοίγοντας την όρεξη στους μεγαλοεπιχειρηματίες.
 
 
Ο ρόλος ο δικός σου – η θέση σου με το Σωματείο σου
 
Συνάδελφε, συναδέλφισσα, όπου κι αν δουλεύεις, με όποια σχέση εργασίας, τραπεζοϋπάλληλος, υπενοικιαζόμενος εργαζόμενος, εργαζόμενος που κάνει την πρακτική του, 6ωρος, 8ωρος εργαζόμενος στις τράπεζες, σε εισπρακτικές εταιρείες, σε εταιρείες που συνεργάζονται με τράπεζες, σε θυγατρικές τραπεζών, δε φταις εσύ ή γενικά η κρίση, όπως σου λένε με θράσος «τα παπαγαλάκια» των τραπεζιτών. Οι φταίχτες έχουν ονοματεπώνυμο, είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις. Ή αλλιώς, η αστική τάξη και οι θεσμοί της. Αυτοί διαπραγματεύονται, συσκέπτονται, ενώνονται, σχεδιάζουν και υλοποιούν. Ο σχεδιασμός για τις εθελούσιες των τραπεζών είναι χαρακτηριστικός, ετοιμάζουν χιλιάδες απολύσεις χωρίς να προβλέπονται νέες προσλήψεις τραπεζοϋπαλλήλων. Ήδη, αλλά ακόμα περισσότερο μετά τις εθελούσιες, θα προσλάβουν νέους εργαζόμενους με τον κατώτερο μισθό για την ίδια δουλειά.
Η θέση η δική σου είναι δίπλα στο συνάδελφό σου, μέσα στο σωματείο σου, στο Κλαδικό Σωματείο του Χρηματοπιστωτικού, στο δρόμο της ταξικής πάλης. Αξίζεις όλα όσα έχεις ανάγκη και κυρίως μπορούμε μαζί να τα κερδίσουμε. Τα ταξικά συνδικάτα είναι το μόνο φόβητρο των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των τραπεζιτών, είναι το πραγματικό σου στήριγμα. Τα συνδικάτα που είναι μέλη του Π.Α.ΜΕ. είναι η εργατική δύναμη που σου χρειάζεται. Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο είναι μια μεγάλη δύναμη, που αποτελεί χώρο ταξικής συσπείρωσης συνδικάτων, συνδικαλιστών, συντονιστικών επιτροπών, επιτροπών αγώνα, που παλεύουν συντονισμένα, πανελλαδικά, με πλαίσιο στόχων πάλης που εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και συγκρούεται με την εργοδοσία, με την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι κυβερνήσεις.
Τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα, αν δεν υπήρχαν αυτά τα Συνδικάτα, αν δεν έδιναν τους δύσκολους και σκληρούς αγώνες όλο το προηγούμενο διάστημα. Μέσα από το Συνδικάτο θα γνωρίσουμε τί είναι συλλογική σύμβαση, ποια είναι τα δικαιώματά μας, πώς θα αντιμετωπίσουμε την κάθε αυθαιρεσία των εργοδοτών, με ποιους τρόπους θα αντιμετωπίσουμε συλλογικά την επίθεση που είναι σε εξέλιξη και που θα χειροτερεύει μέρα με την μέρα. Είναι απαραίτητη προϋπόθεση να μη μείνει ούτε ένας χώρος δουλειάς χωρίς να υπάρχει τουλάχιστον ένας εκπρόσωπος του Σωματείου, που θα ενημερώνει, θα μεταφέρει την εμπειρία, θα οργανώνει τους συναδέλφους, με στόχο τη συμμετοχή όλο και περισσότερων στη δράση, στους αγώνες.
 
Εργαζόμενοι-εργαζόμενες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα με οποιαδήποτε σχέση εργασίας,
σας καλούμε να οργανωθείτε στο κλαδικό σας σωματείο. Οι εργαζόμενοι σε κάθε χώρο, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές σχέσεις εργασίας, έχουν κοινά συμφέροντα, πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να παλέψουν από κοινού. Ένα μαζικό και αγωνιστικό σωματείο, προσανατολισμένο στα πραγματικά προβλήματά μας, μπορεί να είναι όπλο στα χέρια μας. Θα παλεύει για ΟΛΑ τα προβλήματα των εργαζόμενων με κριτήριο τις σύγχρονες αυξανόμενες ανάγκες μας.
 

Μπορούμε λοιπόν σήμερα να μην προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας με βάση τα όσα παράγουμε;

Μπορούμε να αρκεστούμε σε όσα θεωρούσαμε ανάγκες, πριν από 40, 30 ή ακόμα και 20 χρόνια;

Μπορούμε να συμβιβαστούμε με τα ψίχουλα, τη μισή δουλειά – μισή ζωή, την ανασφάλιστη εργασία;


Σήμερα, σύγχρονη ανάγκη είναι:

 

  • Η μόνιμη και σταθερή δουλειά.
  • Κοινωνική Ασφάλιση που να εξασφαλίζει ένα διευρυμένο πλέγμα προστασίας, ώστε μετά τον εργάσιμο βίο να υπάρχει προστασία και αξιοπρεπής ζωή μέσω των συντάξεων, να υπάρχει συνολική κάλυψη και φροντίδα της εργατικής-λαϊκής οικογένειας, το δικαίωμα και η προστασία της μητρότητας, η ασφάλιση των παιδιών, τα προνοιακά επιδόματα για πιο ευπαθείς ομάδες.
  • Μισθοί που να ανταποκρίνονται σε υψηλό επίπεδο διαβίωσης, με βάση τον παραγόμενο πλούτο και τις ανάγκες των εργατικών οικογενειών.
  • Η μείωση του εργάσιμου χρόνου, ώστε ο εργαζόμενος να μπορεί να απολαμβάνει τον κόπο από την δουλειά του, να αναπτύσσει τις δραστηριότητες που επιθυμεί, να αφιερώνει περισσότερο χρόνο για την οικογένειά του.
  • Η δωρεάν, αποκλειστικά δημόσια και καθολική πρόσβαση στην μόρφωση και στην αποκατάσταση της υγείας του.
  • Η φθηνή λαϊκή στέγη με τις όλες τις ανέσεις που προσφέρει η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, χωρίς την απειλή των πλειστηριασμών.
  • Οι διακοπές και η αναψυχή, ο τουρισμός και η δυνατότητα να γνωρίσει ο εργαζόμενος τον τόπο του, άλλα μέρη και πολιτισμούς.

 

Διεκδικούμε εδώ και τώρα:

 

  1. Την  επαναφορά του βασικού μισθού στα 751€ μικτά, την κατάργηση του αντεργατικού πλαισίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και την επαναφορά των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων.
  2. Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς με κριτήριο τις τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.
  3. Την προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας.
  4. Να μπει φρένο στη φοροληστεία των εργαζομένων.


Νέα, νέε μπες τώρα στο συνδικάτο σου.


 Η Επιτροπή Νεολαίας σε καλεί να οργανωθούμε όλοι μαζί στο Κλαδικό Σωματείο μας. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Να συγκροτήσουμε Σωματειακές επιτροπές παντού! 
 
 
 
Ζω για να δουλεύω ή δουλεύω για να ζω;
Σχόλια - Σχολιανά
Δευτέρα, 17 Απρίλιος 2017 19:39

Ας αναρωτηθούμε, πώς καθορίζεται ο εργάσιμος χρόνος; Πόσες ώρες πρέπει να δουλεύει κανείς καθημερινά; Γιατί μιλάμε για εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όταν ο χρόνος και οι συνθήκες εργασίας καθορίζονται με ένα ελεύθερο συμβόλαιο μεταξύ εργαζόμενου και επιχειρηματία, χωρίς καταναγκασμούς; Οι απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα αποδείχτηκαν δύσκολες. Ουσιαστική απάντηση έδωσε ο Καρλ Μαρξ, που μελέτησε επισταμένα τις οικονομικές συνθήκες του καπιταλισμού και αποκάλυψε τις πτυχές που καθορίζουν το ζήτημα, ξεκινώντας απ' την βασική, πως ο ανθρώπινος πλούτος είναι προϊόν της συνδυασμένης ανθρώπινης εργασίας.

Ομως, η οργάνωση της παραγωγής δεν γίνεται με γνώμονα τη μεγιστοποίηση της κάλυψης των ανθρώπινων αναγκών. Αντίθετα, η οργάνωση της παραγωγής γίνεται στη βάση της αποκλειστικής κατοχής των αναγκαίων για την παραγωγή μέσων (εργοστάσια, πλοία, μεταφορικά μέσα κ.ά.) απ' την τάξη των καπιταλιστών, που αποφασίζουν για το τι, που, πόσο και από ποιον παράγεται, με κριτήριο τα κέρδη τους. Ετσι εξηγείται και η ρήση του Μαρξ ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα με την πλάτη γυρισμένη προς τα πίσω, αφού η παραγωγή σήμερα καθορίζεται όχι με βάση τις ανάγκες του αύριο, αλλά με βάση την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Οι εργαζόμενοι που δεν έχουν στην ιδιοκτησία τους μέσα παραγωγής αναγκάζονται να εργαστούν για τους καπιταλιστές, πωλώντας στους καπιταλιστές ένα χρονικό διάστημα της μέρας στο οποίο εργάζονται καθ' υπόδειξή τους, με το αποτέλεσμα της εργασίας των εργαζομένων να ανήκει στους καπιταλιστές. Οι εργαζόμενοι λαμβάνουν ως αντίτιμο για το χρόνο που δαπανούν υπό τις οδηγίες του καπιταλιστή ένα μισθό εργασίας, σκοπός του οποίου, απ' την οπτική των καπιταλιστών, είναι να έχει ο εργαζόμενος την ικανότητα να επανέρχεται στην παραγωγική διαδικασία, ώστε αυτή να συνεχίζεται αενάως.

Με το μισθό του, ο εργαζόμενος πρέπει να καλύψει, αγοράζοντας, κάποιες απ' τις ανάγκες του, όπως τροφή, στέγαση κ.ά. Ταυτόχρονα, καθώς ο εργαζόμενος οφείλει να δημιουργήσει και τους αντικαταστάτες του, όταν δεν θα μπορεί πλέον να εργάζεται, ο μισθός εργασίας πρέπει να καλύπτει και τις ανάγκες ανατροφής των παιδιών, καθώς και εκπαίδευσής τους στο επίπεδο που έχει κάθε φορά ανάγκη η καπιταλιστική παραγωγή. Εδώ πρέπει να προσθέσει κανείς και το ιστορικό και ηθικό στοιχείο που έχει το επίπεδο αναγκών που καλύπτει κάθε φορά ο μισθός εργασίας.

Ομως, η ανθρώπινη εργασία έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: Παράγει περισσότερα απ' όσα καταναλώνει. Ο εργαζόμενος παράγει πλούτο ισοδύναμο με το μισθό του σε ένα τμήμα του εργάσιμου χρόνου του, τον αναγκαίο χρόνο εργασίας, ενώ όλο τον υπόλοιπο, μέχρι τη λήξη του ωραρίου, τον λεγόμενο πρόσθετο χρόνο εργασίας, το προϊόν της εργασίας του μισθωτού πηγαίνει εξολοκλήρου στον καπιταλιστή, που θα έπρεπε να καλείται εργολήπτης και όχι εργοδότης.

Ο Μαρξ, με αυτό τον τρόπο, έλυσε το μυστήριο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αποδεικνύοντας πως παρά το χαρακτήρα της ως μια πράξη ελεύθερης συναλλαγής ανάμεσα στον καπιταλιστή και στον μισθωτό, το μονοπώλιο των μέσων παραγωγής απ' τον πρώτο και η ανάγκη του δεύτερου να εργαστεί για να ζήσει, οδηγούν τελικά στην εκμετάλλευση της τάξης των μισθωτών απ' την τάξη των καπιταλιστών.

Ταυτόχρονα, οι επιχειρήσεις στον καπιταλισμό κυνηγούν να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Και, τελικά, μονόδρομος για να το επιτύχουν αυτό, είναι να αυξήσουν την αναλογία του πρόσθετου χρόνου εργασίας σε σχέση με τον αναγκαίο, να αυξήσουν το βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.

 

Περισσότερα...
 
E- branches: ΠΟΙΟΣ ΩΦΕΛΕΙΤΑΙ;
Δευτέρα, 19 Δεκέμβριος 2016 12:57

Η διοίκηση της Πειραιώς με χαρά ανακοίνωσε την έναρξη λειτουργίας των πρώτων ηλεκτρονικών καταστημάτων (e-branches), με "πρωτοποριακές" υπηρεσίες για την εξυπηρέτηση των πελατών της, τα οποία θα λειτουργούν με διευρυμένο ωράριο, ακόμα και το Σάββατο, όπου θα υπάρχει διαθέσιμο προσωπικό (facilitators!), αλλά και προσωπικό που θα κάνει την τραπεζική συναλλαγή από απόσταση, θα έχει οπτική επαφή με τον πελάτη μέσω οθόνης  κλπ κλπ…

 

Ρωτούν καλοπροαίρετα οι συνάδελφοι:

 

Κινδυνεύει να αντικατασταθεί η μέχρι σήμερα εργασία από τo e-branch και έτσι να χάσουμε τη δουλειά μας;

 

Όμως το πραγματικό ερώτημα είναι, αν η τεχνολογία είναι τάχα αυτή που απειλεί τις θέσεις εργασίας. Γιατί η τεχνολογία υπάρχει και θα προοδεύει, όσο υπάρχει η ανθρωπότητα. Είναι κι αυτή προϊόν της εργασίας του ανθρώπου. Η φυσική καρτέλα του δανείου αντικαταστάθηκε από το ηλεκτρονικό αρχείο, η κάρτα ΑΤΜ υπάρχει εδώ και δεκαετίες, το ίδιο και η χρέωση καρτών από τα καταστήματα. Η ηλεκτρονική τραπεζική δεν είναι κάτι καινούριο. Η πρόοδος συντελείται σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αντίπαλος τελικά δεν είναι το μηχάνημα, αλλά ο τρόπος αξιοποίησής του από τον εργοδότη, που το κατέχει και το χρησιμοποιεί όπως αυτός θέλει για να αυξήσει τα κέρδη του. Δηλαδή, όταν δεν τίθεται η τεχνολογική πρόοδος σε όφελος των εργαζόμενων (όπως στη μείωση του χρόνου εργασίας ή και στην ελάφρυνση της εργασίας), αλλά κυρίως στην αύξηση των κερδών. Ας δούμε το θέμα πιο αναλυτικά.

 

Παράλληλα με την πρόοδο και εξέλιξη της τεχνολογίας, συντελείται εδώ και πολλά χρόνια και μια άλλη «πρόοδος», σε όλους τους χώρους δουλειάς και στον δικό μας, απλά τα τελευταία χρόνια δείχνει πολύ φανερά το πραγματικό της πρόσωπο:

Είναι η αντικατάσταση της μόνιμης σταθερής δουλειάς από τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Τι σχέση έχει αυτό με τα e-branches;

 

Περισσότερα...
 
«ΈναρξηΠροηγούμενο123456789ΕπόμενοΤέλος»

Σελίδα 2 από 9