Η ΕΣΑΚ ΑΤΕ "ΓΡΑΦΕΙ"... ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ
Τρίτη, 30 Μάιος 2017 05:54

 

 

Από δω και πέρα θα "εκπέμπουμε" μέσα από την ιστοσελίδα του Αγωνιστικού Μετώπου... σε όλα τα σωματεία για όλους τους εργαζόμενους στην Τράπεζα Πειραιώς.

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

https://agonmetopo.gr/

 

  

 

 
Για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας
Σχόλια - Σχολιανά
Δευτέρα, 19 Ιούνιος 2017 22:33

Ένταση της εκμετάλλευσης και υπονόμευση της υγείας των εργαζομένων

 

Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας επανέρχεται στην επικαιρότητα με το κυβερνητικό σχέδιο νόμου που έχει δοθεί στη δημοσιότητα για την «οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών».

Σκοπός της διευθέτησης είναι να αυξάνει την εκμετάλλευση και το απλήρωτο μέρος της εργασίας, σε όλους τους κλάδους και τους τομείς της οικονομίας (βιομηχανία, μεταφορές, τουρισμός ή υπηρεσίες Υγείας), για να μην επιβαρύνονται οι εργοδότες - επιχειρηματίες ή το αστικό κράτος - με προσλήψεις ή με αποζημίωση υπερωριών.

Μιλώντας από τη σκοπιά των λαϊκών αναγκών, με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας επιδεινώνονται ο ελεύθερος χρόνος, η ξεκούραση, η ίδια η κοινωνική ζωή, οι όροι δουλειάς και η υγεία των εργαζομένων, για να διασφαλίζονται η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Με τον ίδιο προσανατολισμό αξιοποιούνται και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η ενοικίαση εργαζομένων από δουλεμπορικά γραφεία, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου - ολίγων ημερών ή ακόμα και 24 ωρών, ή οι συμβάσεις με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών.

Από τη διάλυση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας προκύπτουν σοβαρές δυσκολίες στη μεθοδολογία για την ολοκληρωμένη εκτίμηση, πρόληψη και αντιμετώπιση του επαγγελματικού κινδύνου.

Ενδεικτικά, η αστάθεια στο ωράριο εργασίας συνδέεται με τη δυσκολία εφαρμογής των οριακών τιμών έκθεσης που έχουν διαμορφωθεί με άξονα το σταθερό ημερήσιο χρόνο 8ωρης εργασίας και όχι με τη λογική του μέσου εβδομαδιαίου χρόνου, υπολογισμένου σε βάθος 4μήνου... Οι βλάβες στην υγεία από την επαγγελματική έκθεση δεν αντισταθμίζονται με τον περιορισμό της μετά από βδομάδες ή μήνες.

Περισσότερα...
 
150 χρόνια από την έκδοση του «πιο σημαντικού βιβλίου για τους εργάτες»
Επικαιρότητα - Χρήσιμες πληροφορίες
Κυριακή, 28 Μάιος 2017 23:29

«Οσο καιρό υπάρχουν καπιταλιστές και εργάτες στον κόσμο, δεν έχει εμφανιστεί κανένα βιβλίο το οποίο να ήταν τέτοιας σημασίας για τους εργάτες όσο αυτό που έχουμε μπροστά μας. Η σχέση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ολόκληρο το σημερινό κοινωνικό μας σύστημα, αναπτύσσεται εδώ για πρώτη φορά επιστημονικά».

Ετσι ξεκινά ένα άρθρο παρουσίασης της έκδοσης του πρώτου τόμου του «Κεφαλαίου» από τον Φρ. Ενγκελς, στο φύλλο της 21ης Μάρτη 1868 της εφημερίδας «Demokratisches Wochenblatt», που εξέδιδε ο Βίλχελμ Λίμπκνεχτ. Πρόκειται για ένα από τα άρθρα που έγραψε ο Ενγκελς σε συνεννόηση με τον Μαρξ, με στόχο το σπάσιμο της «συνωμοσίας της σιωπής», όπως έλεγαν, με την οποία αντιμετώπισαν η αστική επιστήμη και ο Τύπος την έκδοση του πρώτου τόμου του «Κεφαλαίου» πριν από 150 χρόνια, στις 14 Σεπτέμβρη του 1867, στο Αμβούργο. Στη συνέχεια του άρθρου ο Ενγκελς αναφέρει:

«Οσο πολύτιμα είναι - και θα παραμείνουν - τα γραπτά ενός Οουεν, ενός Σαιν-Σιμόν, ενός Φουριέ, επιφυλασσόταν σε έναν Γερμανό να σκαρφαλώσει πρώτος σε ύψη, από όπου ολόκληρο το πεδίο των σύγχρονων κοινωνικών σχέσεων παρουσιάζεται με καθαρότητα και διαύγεια, αντίστοιχη αυτής με την οποία παρουσιάζονται τα χαμηλότερα τοπία στον θεατή που βρίσκεται στην ύψιστη βουνοκορφή».

Ποια ήταν, όμως, αυτά τα θεωρητικά «ύψη» της μελέτης των «σύγχρονων κοινωνικών σχέσεων» τα οποία για πρώτη φορά κατέκτησε το μυαλό του Κ. Μαρξ και ποια η σημασία της «θέασης» της καπιταλιστικής κοινωνίας από αυτά τα «ύψη» για την πάλη της εργατικής τάξης;

Το «Κεφάλαιο» και η σημασία του για την πάλη της εργατικής τάξης

«Αυτό που έχω να ερευνήσω σε τούτο το έργο, είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής κι οι σχέσεις παραγωγής και ανταλλαγής που αντιστοιχούν σ' αυτόν (...) Εδώ δεν πρόκειται καθαυτό για τον υψηλότερο ή χαμηλότερο βαθμό ανάπτυξης των κοινωνικών ανταγωνισμών, που ξεπηδάνε απ' τους φυσικούς νόμους της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής. Πρόκειται γι' αυτούς τους ίδιους τους νόμους, γι' αυτές τις ίδιες τις τάσεις που δρουν κι επιβάλλονται με σιδερένια αναγκαιότητα».

Σε αυτό το απόσπασμα από τον πρόλογο του Μαρξ στην πρώτη έκδοση του πρώτου τόμου του «Κεφαλαίου» βρίσκεται και η πηγή της επικαιρότητάς του ενάμιση αιώνα μετά. Σήμερα, που οι κεφαλαιοκρατικές σχέσεις παραγωγής κυριαρχούν σε ολόκληρο τον πλανήτη, το πεδίο δράσης των νόμων που μελετώνται στο «Κεφάλαιο» είναι κατά πολύ ευρύτερο σε σχέση με την περίοδο της έκδοσής του. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, η καπιταλιστική κρίση και οι δυσκολίες της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας έχουν πυροδοτήσει μία εκτίναξη των πωλήσεων του «Κεφαλαίου» σε πολλές χώρες του κόσμου. Η επίδραση του «Κεφαλαίου» δεν θα μπορούσε να περνά απαρατήρητη ούτε από αστικούς διακρατικούς θεσμούς, όπως η ΟΥΝΕΣΚΟ του ΟΗΕ, η οποία μόλις πρόσφατα, το 2013, ενέταξε τον πρώτο τόμο του «Κεφαλαίου», μαζί με το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος», στα Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Η περιπέτεια της συγγραφής του «Κεφαλαίου»
Περισσότερα...
 
Ζω για να δουλεύω ή δουλεύω για να ζω;
Σχόλια - Σχολιανά
Δευτέρα, 17 Απρίλιος 2017 19:39

Ας αναρωτηθούμε, πώς καθορίζεται ο εργάσιμος χρόνος; Πόσες ώρες πρέπει να δουλεύει κανείς καθημερινά; Γιατί μιλάμε για εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όταν ο χρόνος και οι συνθήκες εργασίας καθορίζονται με ένα ελεύθερο συμβόλαιο μεταξύ εργαζόμενου και επιχειρηματία, χωρίς καταναγκασμούς; Οι απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα αποδείχτηκαν δύσκολες. Ουσιαστική απάντηση έδωσε ο Καρλ Μαρξ, που μελέτησε επισταμένα τις οικονομικές συνθήκες του καπιταλισμού και αποκάλυψε τις πτυχές που καθορίζουν το ζήτημα, ξεκινώντας απ' την βασική, πως ο ανθρώπινος πλούτος είναι προϊόν της συνδυασμένης ανθρώπινης εργασίας.

Ομως, η οργάνωση της παραγωγής δεν γίνεται με γνώμονα τη μεγιστοποίηση της κάλυψης των ανθρώπινων αναγκών. Αντίθετα, η οργάνωση της παραγωγής γίνεται στη βάση της αποκλειστικής κατοχής των αναγκαίων για την παραγωγή μέσων (εργοστάσια, πλοία, μεταφορικά μέσα κ.ά.) απ' την τάξη των καπιταλιστών, που αποφασίζουν για το τι, που, πόσο και από ποιον παράγεται, με κριτήριο τα κέρδη τους. Ετσι εξηγείται και η ρήση του Μαρξ ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα με την πλάτη γυρισμένη προς τα πίσω, αφού η παραγωγή σήμερα καθορίζεται όχι με βάση τις ανάγκες του αύριο, αλλά με βάση την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής.

Οι εργαζόμενοι που δεν έχουν στην ιδιοκτησία τους μέσα παραγωγής αναγκάζονται να εργαστούν για τους καπιταλιστές, πωλώντας στους καπιταλιστές ένα χρονικό διάστημα της μέρας στο οποίο εργάζονται καθ' υπόδειξή τους, με το αποτέλεσμα της εργασίας των εργαζομένων να ανήκει στους καπιταλιστές. Οι εργαζόμενοι λαμβάνουν ως αντίτιμο για το χρόνο που δαπανούν υπό τις οδηγίες του καπιταλιστή ένα μισθό εργασίας, σκοπός του οποίου, απ' την οπτική των καπιταλιστών, είναι να έχει ο εργαζόμενος την ικανότητα να επανέρχεται στην παραγωγική διαδικασία, ώστε αυτή να συνεχίζεται αενάως.

Με το μισθό του, ο εργαζόμενος πρέπει να καλύψει, αγοράζοντας, κάποιες απ' τις ανάγκες του, όπως τροφή, στέγαση κ.ά. Ταυτόχρονα, καθώς ο εργαζόμενος οφείλει να δημιουργήσει και τους αντικαταστάτες του, όταν δεν θα μπορεί πλέον να εργάζεται, ο μισθός εργασίας πρέπει να καλύπτει και τις ανάγκες ανατροφής των παιδιών, καθώς και εκπαίδευσής τους στο επίπεδο που έχει κάθε φορά ανάγκη η καπιταλιστική παραγωγή. Εδώ πρέπει να προσθέσει κανείς και το ιστορικό και ηθικό στοιχείο που έχει το επίπεδο αναγκών που καλύπτει κάθε φορά ο μισθός εργασίας.

Ομως, η ανθρώπινη εργασία έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: Παράγει περισσότερα απ' όσα καταναλώνει. Ο εργαζόμενος παράγει πλούτο ισοδύναμο με το μισθό του σε ένα τμήμα του εργάσιμου χρόνου του, τον αναγκαίο χρόνο εργασίας, ενώ όλο τον υπόλοιπο, μέχρι τη λήξη του ωραρίου, τον λεγόμενο πρόσθετο χρόνο εργασίας, το προϊόν της εργασίας του μισθωτού πηγαίνει εξολοκλήρου στον καπιταλιστή, που θα έπρεπε να καλείται εργολήπτης και όχι εργοδότης.

Ο Μαρξ, με αυτό τον τρόπο, έλυσε το μυστήριο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αποδεικνύοντας πως παρά το χαρακτήρα της ως μια πράξη ελεύθερης συναλλαγής ανάμεσα στον καπιταλιστή και στον μισθωτό, το μονοπώλιο των μέσων παραγωγής απ' τον πρώτο και η ανάγκη του δεύτερου να εργαστεί για να ζήσει, οδηγούν τελικά στην εκμετάλλευση της τάξης των μισθωτών απ' την τάξη των καπιταλιστών.

Ταυτόχρονα, οι επιχειρήσεις στον καπιταλισμό κυνηγούν να αυξήσουν την κερδοφορία τους. Και, τελικά, μονόδρομος για να το επιτύχουν αυτό, είναι να αυξήσουν την αναλογία του πρόσθετου χρόνου εργασίας σε σχέση με τον αναγκαίο, να αυξήσουν το βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.

 

Περισσότερα...
 
Οι γελοιογραφίες της εβδομάδας (2017.25)

Πέμπτη, 22 Ιούνη 2017

 

Τετάρτη, 21 Ιούνη 2017

 

Τρίτη, 20 Ιούνη 2017

 

Κυριακή, 18 Ιούνη 2017

 

 

Σάββατο, 17 Ιούνη 2017

 
«ΈναρξηΠροηγούμενο12345678ΕπόμενοΤέλος»

Σελίδα 1 από 8